Mae Vicky Le Grys yn Gyfarwyddwr Rhaglen ym Mwrdd Iechyd Prifysgol Caerdydd a’r Fro. Bu’n gyfrifol am arwain datblygiad Canolfan Trawma Mawr y Bwrdd Iechyd cyn dod yn un o’r uwch arweinwyr yn natblygiad Ysbyty Calon y Ddraig.
Rydw i wedi ymddiddori erioed yn y theori sy’n sail i arweinyddiaeth gan fy mod i wedi cwblhau gradd Meistr mewn rheoli Adnoddau Dynol, ac ysgrifennu fy nhraethawd hir ar ddatblygu arweinyddiaeth. Fodd bynnag, gallwn i byth fod wedi dychmygu ble y byddai’n fy arwain.
Cyn pandemig COVID-19, roeddwn i wedi bod yn gweithio i BIP Caerdydd a’r Fro ers ychydig dros flwyddyn. Cyn hynny, roeddwn i’n gweithio i NHS England yn datblygu’r Rhwydwaith Trawma Mawr ym Mryste ac yn y De-orllewin.
Roedd y cyfnod hwn yn hynod o bwysig ac fe lywiodd fy ngyrfa am byth. Fe wnaeth i mi werthfawrogi pwysigrwydd datblygu rhwydweithiau clinigol, a gweithio ar draws ffiniau sefydliadol i gyflawni diben cyffredin.
Fodd bynnag, pan ddechreuais ar y Rhwydwaith Trawma Mawr yn Ne-orllewin Lloegr, roedd yn gysyniad gweddol newydd. Roedd y model hwn, yn seiliedig ar lwybrau cleifion cyfan, yn caniatáu inni ddatblygu strwythurau a ffyrdd newydd o weithio a oedd yn wahanol i’r seilos traddodiadol yr ydym yn gweithio ynddynt yn y GIG. Roedd hefyd yn dod â rhywfaint o ymreolaeth, cafodd fy nhîm a fi ganiatâd i ddatblygu ffyrdd o weithio a systemau, gan weithio y tu allan i gyfyngiadau sefydliadol traddodiadol.
This whole process taught me a lot about the importance of multidisciplinary and cross organisational working, the need for continuous and open communication and engagement, the crucial role of audit, research and outcomes data to inform service development, and having a robust but fairly flat structure that supports teams to make decisions and implement change.
Felly pan ddaeth y cyfle i ddatblygu rôl y Ganolfan Trawma Fawr i fyny ym Mbc Iechyd Prifysgol Caerdydd a’r Fro, roedd yn gam naturiol i mi. Roeddwn am ddefnyddio fy mhrofiad i gefnogi datblygiad rhwydwaith newydd i Gymru.
Pan ddechreuais i’r rôl, roedd yn gontract tymor penodol am ddwy flynedd felly roedd yn gam enfawr mewn ffordd. Roedd pobl ar y pryd o’r farn y byddai’n cymryd yn hirach na hynny i’w lansio, ond fe lwyddom o fewn blwyddyn.
Roeddwn yn ffodus iawn fy mod yn gweithio ochr yn ochr ag arweinwyr clinigol a rheolaethol angerddol a gwych ac wedi fy amgylchynu gan dîm enfawr o bobl mewn rolau presennol o wahanol arbenigeddau a oedd am gymryd rhan. Yn ei hanfod, diben fy rôl oedd eu cefnogi nhw, defnyddio’r brwdfrydedd a’r momentwm hwnnw, a datblygu’r ganolfan er mwyn eu galluogi i wneud eu swyddi mor dda â phosibl.
Roedd angen i’r arbenigwyr ym mhob rhan o’r llwybr lunio a chynllunio eu hardaloedd penodol ac arwain ar gyflwyno’r cydrannau hyn. Ond roedd angen i ni hefyd ddarparu’r lle iddynt ddod at ei gilydd i gyflawni’r weledigaeth a rennir a chyflawni’r nod o fewn yr amserlen. Heb yr arbenigedd hwnnw, a’r parodrwydd dydw i ddim yn meddwl y byddem wedi cael y disgyrchiant iddo ddatblygu’r ffordd y gwnaeth gyda chyflymder o’r fath. Mae’r arbenigwyr clinigol nid yn unig yn arwain ar weithredu llwybrau a phrosesau newydd ond roeddent yn helpu i ysgrifennu a chyflwyno’r achos busnes ac wedi ymrwymo’n wirioneddol i’r cynllunio manwl, roedd yn amlwg bod hon yn ffordd newydd o wneud pethau.
Wrth i ni baratoi at lansio’r ganolfan, fe darodd pandemig COVID-19.
